Uitzendarbeid is een tijdelijk werk dat wordt uitgevoerd door een werknemer, de uitzendkracht, voor rekening van een werkgever, het uitzendbureau, bij een derde, de klant-gebruiker."

Juridische verhoudingen

Bij het beroep op uitzendarbeid ontstaat een driehoeksverhouding tussen 3 partijen:

• het uitzendbureau: het bedrijf dat de uitzendkracht aanwerft om deze ter beschikking te stellen van een derde dat, juridisch bekeken, in feite zijn enige werkgever is.
• de uitzendkracht: de werknemer die een arbeidsovereenkomst voor uitzendarbeid sluit om ter beschikking van een gebruiker te worden gesteld.
• de gebruiker: het bedrijf dat een beroep doet op een uitzendbureau om tijdelijk over een werknemer te kunnen beschikken.

Juridisch vereist het uitvoeren van een tijdelijk werk door een uitzendkracht het sluiten van twee overeenkomsten:

• een arbeidsovereenkomst tussen het uitzendbureau en de uitzendkracht.
• een commerciéle overeenkomst tussen het uitzendbureau en de gebruiker.

Motieven

Uitzendarbeid wordt geregeld door de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers, en is slechts toegelaten in drie welbepaalde gevallen :

• voor de vervanging van een vaste werknemer van wie de arbeidsovereenkomst tijdelijk geschorst is of een einde heeft genomen
• bij tijdelijke vermeerdering van werk
• voor de uitvoering van bepaalde uitzonderlijke werkzaamheden.

Duur en procedure

De maximumduur tijdens dewelke uitzendarbeid toegelaten is, alsook de procedure die moet worden gevolgd om een beroep te mogen doen op uitzendarbeid, verschillen al naargelang het om vervanging, vermeerdering van werk of uitzonderlijk werk gaat.